Onder de grond leefde een zaadje. Op een dag wilde het graag groeien. Maar het was bang om naar buiten te gaan, naar een plek die het niet kende.

‘Wat als het me niet lukt?’ dacht het zaadje.

De regen maakte de aarde nat en de zon verwarmde de grond. Het zaadje merkte dat het niet alleen was. Heel langzaam kreeg het een worteltje en daarna een klein scheutje.

Toen het boven de grond kwam, vond het dat nog steeds een beetje spannend. Toch was het nieuwsgierig naar het licht. Beetje bij beetje groeide het uit tot een prachtige zonnebloem.